Uzun bir zaman sonra blogu inceledim ve farkettim ki dört aydir etkinlik haberleri disinda bloga yazi girmemisim! (Aslinda simdi de girmeye niyetim yok, sadece nelerle ugrastigimi yazacagim :))

2010 benim için çok sikintili basladi ve de öyle de devam ediyor. Ilk olarak esim Elçin'in hastaligi ile basladi sene. Iyi haberler beklerken pes pese kötü haberler geldi. Ilk olarak beyninde tümör olustugunu ögrendik. Ailecek soka girmistik ki Dünyaca ünlü beyin cerrahi Necmettin Pamir bu tümörlerin büyümeyecegini ve ameliyatlik bir durum olmadigini söyledi. Rahat bir nefes almistik ki iki ay içerisinde hiç beklenmedik bir sekilde tümör'ün büyüdügünü ögrendik. Bu durumda Elçin'in ameliyat olmasi gerekiyordu. Fakat Asya'nin dogumuna 2 ay oldugu için isimiz daha da zora girdi. Doktrolar Asya'nin erken dogmasini ve Elçin'in bir an önce ameliyat olmasi gerektigini söylediler. Bize göre de en dogru karar buydu ve 02 Mart'ta önce Asya hayata merhaba dedi, sonra annesini ameliyata ugurladi.


 
Hosgeldin Asya
Asya için erken ve zor bir baslangiç oldu. 1500 gr dogdu ve ilk zamanlar solunum sikintisi yasadi ama kisa zamanda bunun üstesinden geldi. Simdi 3 aylik oldu, hayata siki siki tutundu ve annesinin iyilesmesini bekliyor.

Ameliyat ile birlikte Elçin için artik herseyin iyi olacagini düsünmeye baslamistik. Ameliyat çok basarili geçmis ve her hangi bir problem yoktu ortada. Doktrolar alinan parçayi patolojiye yolladilar ve bizim için en kötü haber oradan geldi. Beyinden alinan parçaya göre bu tümör üçüncü derecede, en tehliheli ve tekrar etme olasiligi en yüksek olani. Doktorlar bizi zorlu bir sürecin bekledigini ek tedaviler ile tedavinin devam etmesi gerektigini söylediler.

Elçin'in yasinin genç olmasiyla birlikte Radyoterapi ve Kemoterapi tedavisi ile bu tümörü yenebilecegimizi söylediler. Bu sözlerle ameliyattan 1 ay sonra hemen tedaviye basladik. Tedavi'nin bitmesine 4 seans kala kan degerlerinde düsme oldugu için tedaviye ara verildi. Doktorlara göre bu beklenen durumdu ve tedavinin yan etkisi idi. Yaklasik 1 aydir kan degerlerinin yükselmesini bekliyoruz. Arada degerler yine düsüyor, kan ve trombosit takviyesi yapilmasi gerekiyor. (Kan degerleri düstügünde AB+ kan lazim oluyor, Bunun için kan grubu AB+ olanlar benimle irtibata geçebilir :))

Simdilik bu durumdayiz, bundan sonrasi için ne olacagini bilmiyorum. Ama bir müddet daha bloga yazi giremeyecegim sanirim :

Ey Türk gençligi ! Birinci vazifen, Türk istiklâlini, Türk Cumhuriyeti`ni, ilelebet muhafaza ve müdafaa etmektir.

Mevcudiyetinin ve istikbalinin yegâne temeli budur. Bu temel, senin en kıymetli hazinendir. Istikbalde dahi, seni bu hazineden mahrum etmek isteyecek dahilî ve harici bedhahların olacaktır. Bir gün, istiklâl ve Cumhuriyet`i müdafaa mecburiyetine düsersen, vazifeye atılmak için, içinde bulunacagın vaziyetin imkân ve serâitini düsünmeyeceksin! Bu imkân ve serâit, çok namüsait bir mahiyette tezahür edebilir. Istiklâl ve Cumhuriyetine kastedecek düsmanlar, bütün dünyada emsali görülmemis bir galibiyetin mümessili olabilirler. Cebren ve hile ile aziz vatanın bütün kaleleri zaptedilmis, bütün tersanelerine girilmis, bütün orduları dagıtılmıs ve memleketin her kösesi bilfiil isgal edilmis olabilir.

Bütün bu serâitten daha elîm ve daha vahim olmak üzere, memleketin dahilinde, iktidara sahip olanlar gaflet ve dalâlet ve hattâ hıyanet içinde bulunabilirler. Hattâ bu iktidar sahipleri, sahsî menfaatlerini, müstevlîlerin siyasi emelleriyle tevhid edebilirler. Millet, fakr ü zaruret içinde harap ve bîtap düsmüs olabilir.
Ey Türk istikbalinin evlâdı! Iste, bu ahval ve serâit içinde dahi vazifen, Türk istiklâl ve Cumhuriyetini kurtarmaktır! Muhtaç oldugun kudret, damarlarındaki asil kanda mevcuttur!

Gazi Mustafa Kemâl ATATÜRK
20 Ekim 1927